Sla het menu over en ga direct naar de content van deze pagina. Sla het menu over en ga direct naar zoeken.
Cordaid EN
Noodhulp

Blog: Op een nieuw jaar vol meningsverschil

Thuis bij de kerstboom open ik mijn reiskoffertje. Heeft de kerststal die ik kocht in Bangui, hoofdstad van de Centraal-Afrikaanse Republiek, de lange reis overleefd? Helaas. De drie wijzen uit het Oosten zijn onthoofd. Wat voor teken is dit van boven? Gelukkig zijn kindeke Jezus en de maagd Maria intact. Dat geeft hoop. Ik herstel de hoofden met wat lijm en breng de wijsheid terug in de stal.

Door Remco van der Veen, Director International Offices bij Cordaid.

De Centraal-Afrikaanse Republiek kan ook wel wat lijm gebruiken. Lijm voor wat meer sociale samenhang. Toen ik er een jaar geleden was, had de ‘Hope for Change’ er Obamaeske vormen aangenomen. Nu blijkt de ’ghost of Christmas past’ het voor het zeggen te hebben. De vijver waar men politieke leiders uit vist, bleek een kleine vissenkom waar de oude, zakkenvullende elite steeds weer boven komt drijven. Maar de verkiezingen zijn goed verlopen, dus vullen ze hun zakken op legitieme wijze. Althans, in de hoofdstad Bangui. Daarbuiten pikt het volk het gegraai niet meer.

Business class

De Centraal-Afrikaanse Republiek is als een vliegtuig en Bangui is business class. Mensen in economy lopen eerst door de 1ste klas, op weg naar hun krappe zitjes. Ze zien even de luxe, maar worden voortgestuwd. Op het moment suprême gaan de gordijnen dicht. Iedereen achterin weet dat de chique kliek aan de champagne zit, met lekkere hapjes. Bij het uitstappen zien ze de rotzooi van de rijken.

Blauwhelmen en witte auto’s wekken woede. Ze vullen wel hun zakken, maar brengen niet de beloofde vrede en veiligheid.

Ook de internationale gemeenschap – eveneens Business class – wordt steeds meer gezien als de vijand. Het is een trend die je ziet in meer Afrikaanse landen. Blauwhelmen en witte auto’s wekken woede. Ze vullen wel hun zakken, maar brengen niet de beloofde vrede en veiligheid. Om respect en draagvlak af te dwingen en de eigen veiligheid te versterken, gaan ze dingen doen die maatschappelijke, niet-gouvernementele organisaties zoals Cordaid, die zich wel buiten Bangui wagen, ook doen: scholen en ziekenhuizen bouwen, wegen maken. Het gevolg is dat de bevolking zich nu ook tegen ons gaat keren. Laatst moest een Italiaanse hulpverlener dat nog met zijn leven bekopen.

Ladekast

Ik bepreek deze nieuwe trends tijdens het ontbijt met één van de bisschoppen, die net als ik overnacht bij de Katholieke missie. Een geanimeerd gesprek, met droog brood en door de zuster zelfgemaakte Papajajam.  De scheiding tussen staat en religie in het land is volgens de bisschop een deel van de oorzaak van de ellende. Het land is volgens hem als een ladekast. Mensen trekken hun driedelig politieke jasje uit en doen de politieke lade dicht. Vervolgens trekken ze weer een ander laatje open als ze naar de kerk of moskee gaan op zondag of vrijdag. De sociale verbinding tussen de verschillende kasten en lades in het land is verdwenen.

Je ziet het ook in Nederland, alleen gaat het gepaard met minder bloedvergieten en stort het land er nog niet van in. Zit niet ieder van ons in één of meer van de virtuele kasten van Facebook en internet – echoputten van de like-minded – waar manipulatie en fake nieuws snel op de loer liggen? (Ter bevestiging: als je dit leest is de kans groot dat je het met me eens bent).

Jongeren in de Centraal-Afrikaanse Republiek hebben de sleutel in hun hand naar een beter land.

Identieke patronen met verschillende middelen. En vaak met een identiek einddoel: het zaaien van afkeer, haat en verdeeldheid om te kunnen heersen.

Ghost of Christmas future

Gelukkig is er nog hoop. De ‘ghost of Christmas future’. Jongeren in de Centraal-Afrikaanse Republiek hebben de sleutel in hun hand naar een beter land. Ondanks alle politieke haatzaaierij zoeken ze elkaar nog steeds op, ongeacht politieke voorkeur, religieuze overtuiging of etnische achtergrond. Ze doorbreken taboes, zijn nieuwsgierig en zoeken met een vergrootglas naar de kansen die de virtuele en de werkelijke wereld hen te bieden heeft. Ze laten zich niet belemmeren door gordijnen en laten zich niet proppen in kasten of lades.

Laten wij  – die iets goed voor dit land willen betekenen en mee zoeken naar oplossingen – verstandig omgaan met dit sprankje hoop.

Ik wens u allen fijne dagen. En een jaar vol meningsverschillen met mensen uit een andere bubbel of ladekast.

 

Meer van Remco van der Veen

Nieuws overzicht