Sla het menu over en ga direct naar de content van deze pagina. Sla het menu over en ga direct naar zoeken.
Cordaid EN

Blog: Stappen in de strijd tegen seksueel geweld

Het is begin november en ik word door elkaar geschud in de achterkant van een grote vierwielaangedreven wagen. De wegen zijn zo slecht dat reizen verre van comfortabel is. Het is stoffig en overal hangt een lucht van verbrand afval.

Door Anne Kwakkenbos, expert op het gebied van gender, vrede en veiligheid bij Cordaid.

Ik ben in Oost-Congo. In Ituri om precies te zijn. Een gebied dat momenteel vooral bekend is vanwege de Ebola uitbraak en het voortdurende geweld dat Congo blijft teisteren. Terwijl ik achter in de auto luister naar het geklets van mijn collega’s, verwerk ik mijn ervaringen van de afgelopen uren. We hebben een kleine gemeenschap bezocht en daar gesproken met een aantal vrouwen over de veiligheidssituatie en hoe we die kunnen verbeteren.

De gekste baan ter wereld

Het heeft veel indruk gemaakt. En het doet me realiseren dat ik soms de gekste baan ter wereld heb. Ik rijd nu door één van de meest getergde gebieden van Afrika, maar ik weet ook dat ik zo weer veilig in het vliegtuig stap richting Nederland. Mijn Congolese collega’s en de vrouwen die ik heb gesproken, blijven achter in een ontzettend moeilijke en gewelddadige situatie.

Mijn collega’s en ik hebben een bijzonder voorrecht: we krijgen de kans de verhalen van deze vrouwen te vertellen. Hun ervaringen en behoeften te delen op de plekken waar het toe doet en donoren en overheden te overtuigen dat er echt meer aandacht, geld en soms troepen moeten naar bepaalde gebieden.

We benadrukken dat, als we het over vrede hebben, we niet alleen met mannen met wapens moeten praten, maar dat we initiatieven moeten ondersteunen die vrouwen en mannen helpen die slachtoffer zijn van seksueel geweld.

We willen toch allemaal een betere wereld?

We willen toch allemaal een veiligere wereld?

16 days of activism

De afgelopen weken hebben voor Cordaid en veel andere maatschappelijke organisaties in het teken gestaan van het stoppen van geweld tegen vrouwen. Tijdens de zogenaamde 16 days of activism werd hiervoor wereldwijd aandacht gevraagd. Zowel binnen als buitenshuis en in oorlog en vrede. Het blijft belangrijk om te benadrukken: geweld tegen vrouwen, in welke vorm dan ook, is onacceptabel!

Het is dan ook enorm inspirerend om na deze 16 dagen vol activisme een prachtig overzicht te zien van wat onze collega’s hebben gedaan, en zullen blijven doen.

Afghanistan

In Afghanistan gingen mannen gezamenlijk de straat op om zich uit te spreken tegen geweld tegen vrouwen. Zij gaven aan dit niet een probleem is van vrouwen alleen, maar van de hele samenleving. En dat is heel wat voor een land waar 87% van de vrouwen minimaal 1 keer slachtoffer wordt van (seksueel) geweld.

Burundi

In Burundi kwamen duizenden mensen samen om aandacht voor het onderwerp te vragen. Vrouwen uit verschillende gemeenschappen, ministers, gouverneurs, ngo’s, internationale organisaties, diplomaten: iedereen was er. Het werd keihard uitgesproken: ook in Burundi is er geen ruimte voor geweld tegen vrouwen. Overigens trouwt in Burundi 20% van de meisje voor ze 18 zijn. Iets waar we nog keihard aan moeten werken.

Zuid-Soedan

Ook in Zuid-Soedan werd mannen gevraagd zich in te zetten tegen geweld tegen vrouwen. Het burgeroorlog in het land zorgt ook voor een toename van huiselijk geweld. Geweld tegen vrouwen aanpakken moet daar zonder meer deel zijn van de weg naar vrede. Het één kan niet zonder het ander. Dit werd vorige week pijnlijk duidelijk toen het nieuws naar buitenkwam dat 157 vrouwen waren verkracht op weg naar een voedseldistributie.

Congo

In de Democratische Republiek Congo maakten collega’s, partners en ambtenaren van de actieperiode gebruik om goed met elkaar in gesprek te gaan over dit onderwerp. Ook in Congo is seksueel geweld helaas nog steeds aan de orde van de dag. Cordaid werkt hard aan het toegankelijk maken van gezondheidsinstellingen en werkt samen met politie en justitie om de daders ter verantwoording te roepen en slachtoffers nazorg te bieden.

Nederland

En in Nederland? Ook in hier hebben we nog grote stappen te maken. Waar kun je dan het beste beginnen? In je eigen organisatie. Met alle collega’s van het hoofdkantoor gingen we in gesprek over het werk dat we doen en over onze eigen ervaringen. En nog belangrijker: hoe we er voor kunnen zorgen dat we geweld tegen vrouwen (en mannen!) kostte wat het kost voorkomen. De nieuwe Code of Conduct van Cordaid geeft daarbij meer houvast, voor ons en onze collega’s wereldwijd.

De komende jaren zal Cordaid zich keihard in blijven zetten om vrouwen en mannen wereldwijd te ondersteunen. In de meest moeilijke situaties. Bovenstaande voorbeelden geven hoop. Als mensen zich wereldwijd uitspreken en inzetten, dan maken we stappen vooruit.