Sla het menu over en ga direct naar de content van deze pagina. Sla het menu over en ga direct naar zoeken.
Cordaid EN
Noodhulp

Meervoudige crisis in Libanon: “We vechten voor ons leven, ons land, onze waardigheid”

Libanon worstelt. Verschillende rampen stellen de bevolking op de proef en hulpverleners doen alles wat in hun macht ligt om slachtoffers te ondersteunen in hun basisbehoeften. We spraken met Sarah Omrane van Caritas, het wereldwijde katholieke netwerk van hulporganisaties, waarvan Cordaid deel uitmaakt.

Libanon crisis
De explosie in de haven van Beiroet op 4 augustus 2020 heeft 218 mensen het leven gekost, zo'n 6,000 mensen raakten gewond en duizenden raakten hun huis kwijt. Beeld: Stefanie Glinski/Catholic Relief Services

Sinds die fatale 4 augustus 2020, de dag van de verwoestende explosie in de haven van hoofdstad Beiroet, is Sarah non-stop bezig met de hulpverlening.

Hoeveel crises kan een land aan? Nadat de oorlog uitbrak in Syrië, lieten de Libanezen zichzelf zien van hun meest gastvrije en behulpzame kant door de grens te openen voor honderdduizenden vluchtelingen. En dat terwijl het land zelf ook nog moest dealen met een aantal sektarische conflicten.

Grote onzekerheid

Net toen de economie ernstige scheuren in het fundament begon te tonen, sloeg de coronapandemie toe, gevolgd door de ongekende explosie in Beiroet. Al deze gebeurtenissen hebben de Libanese bevolking grote onzekerheid en veel moeilijkheden bezorgd.

Samen met de Libanese hulpverleners van Caritas helpt Cordaid de slachtoffers van deze meervoudige crisis.

 

“We zitten in een tunnel en er is nog geen licht te zien.”

 

“De sociaaleconomische situatie is momenteel misschien wel onze grootste uitdaging”, zegt Sarah Omrane. Tijdens de noodhulpactie direct na de ontploffing heeft ze een project geleid voor financiële steun aan de getroffenen, zodat ze hun huizen konden herbouwen en konden voorzien in hun basisbehoeften.

Economische crisis

“De munt is enorm gedevalueerd. Salarissen hebben hun waarde verloren, de prijzen zijn toegenomen, basisartikelen zijn voor velen onbetaalbaar geworden en de overheid is gestopt met subsidies voor belangrijke zaken als brandstof en medicatie.”

Volgens UNOCHA, de afdeling van de Verenigde Naties voor de coördinatie van humanitaire zaken, leeft 78 procent van de Libanese bevolking nu onder de armoedegrens en leeft 89 procent van de Syrische vluchtelingenfamilies er in extreme armoede.

 

“Dit is Beiroet. Een grote, moderne stad. Of tenminste, dat was het.”

 

Omrane: “Dit is de ergste depressie van de eeuw. De gezondheid van mensen staat op het spel omdat ze geen goed voedsel meer kunnen kopen en ze hun inkomen verliezen omdat veel ondernemingen zijn gesloten.

Ik heb nog geluk. Ik heb een baan en ik kan voor mijn familie zorgen. Toch hebben we regelmatig geen elektriciteit. Tijdens hittegolven in de zomer konden we letterlijk niet slapen. Omdat er niet genoeg brandstof beschikbaar was, konden we ook geen generator gebruiken.

Dit is Beiroet. Een grote, moderne stad. Of tenminste, dat was het. De ziekenhuizen sluiten en mensen gaan dood. Er is veel geweld in de stad. Mensen vechten om een beetje benzine of medicijnen. We zitten in een tunnel en er is nog geen licht te zien.”

Weinig vertrouwen in de politiek

Na een jaar van politieke impasse is afgelopen september een nieuwe overheid geïnstalleerd. De regering van premier Najib Mikati zweert de economische ineenstorting ongedaan te maken. Maar veel Libanezen zijn bijzonder sceptisch over deze belofte. Zo ook Omrane.

“Ze zouden direct de nodige stappen moeten nemen, maar ik zie dat veel politici die verantwoordelijk zijn voor het faillissement van Libanon, nog steeds de macht hebben.”

COVID-19, de gezondheidszorg, de economie, veiligheid en de vluchtelingencrisis: Omrane en haar noodhulpcollega’s verlangen naar wat welverdiende rust.

“Gewoon om even op adem te komen. Maar waar moeten we beginnen? Al deze problemen belemmeren ook ons werk, vooral het tekort aan elektriciteit en brandstof.

Er zijn wel wat lichtpuntjes. De geldoverdrachtskantoren zijn bijvoorbeeld nog functioneel. We gebruiken deze financiële dienstverleners om geld over te maken naar de mensen die we ondersteunen. Op deze manier omzeilen we het disfunctionele banksysteem en het is veel veiliger dan contant geld geven, omdat er veel berovingen plaatsvinden in de stad.”

Het hulpproject, dat gedeeltelijk is gefinancierd door de Nederlandse Giro555-campagne Samen in actie voor Beiroet, eindigt deze maand en heeft 1.365 huishoudens geholpen met geld voor huur of reparaties en 1.330 huishoudens met geld voor basisbehoeften.

Kijk ook naar deze video over het gezamenlijke hulpproject van de verschillende Caritas-partners en Cordaid in Beiroet:

Accepteer marketing cookies om dit item te bekijken of bekijk het op het desbetreffende externe plaform.

Tastbaar verschil maken

“Ik ben blij dat we onze doelen hebben bereikt. Dit soort hulp maakt een zeer tastbaar verschil omdat mensen het geld rechtstreeks kunnen gebruiken voor hun eigen specifieke behoeften.

 

“Ondanks alle uitdagingen, heeft dit project veel hoop gebracht.”

 

Daarnaast hebben we ook veel slachtoffers van de explosie gesteund met geestelijke gezondheidszorg. Bijna iedereen in Beiroet is getraumatiseerd, op de een of andere manier. Veel mensen zijn depressief.

Maar ondanks alle uitdagingen, heeft dit project veel hoop gebracht. We helpen diegenen die het meest kwetsbaar zijn om op hun eigen benen te staan. Daar zijn ze heel dankbaar voor.

Op dit moment vechten we voor alles: ons leven, ons land, onze waardigheid. Maar we zijn er nog. En we blijven hier.”