Sla het menu over en ga direct naar de content van deze pagina. Sla het menu over en ga direct naar zoeken.
Cordaid EN
Noodhulp

De strijd om te overleven in Venezuela, en daarbuiten

De crisis in Venezuela is alweer enige tijd uit het Nederlandse nieuws verdwenen. Daarmee dreigt de uiterst moeilijke situatie voor 7 miljoen Venezolanen in de vergetelheid te raken. Niet bij Cordaid.

De infrastructuur in het land staat op instorten, er is een gebrek aan voedsel en medicijnen en vooral de meest kwetsbare mensen in de samenleving redden het niet zonder steun. Daarnaast zijn er nog eens 4 miljoen Venezolanen de grens met buurlanden over gestoken, waar de hoop op een beter leven vaak is geëindigd in een wrange desillusie.

Venezuela door crisis aan de rand van de afgrond

Paul Borsboom, noodhulpverlener bij Cordaid, heeft het land het afgelopen jaar meerdere keren bezocht. “De langdurige economische en politieke crisis heeft Venezuela aan de rand van de afgrond gebracht”, zegt Borsboom. “Voor de crisis was de levensstandaard van veel Venezolanen vergelijkbaar met die van ons in Nederland. In de afgelopen tien jaar zijn veel mensen alles kwijtgeraakt.”

Hoe schrijnend de situatie is, zie je volgens Borsboom soms af aan dingen die op het eerste gezicht misschien klein lijken. “Een voorbeeld: een waterpomp bij een school werkt niet. Normaal gesproken is dat een eenvoudig op te lossen probleem. Maar er is geen materiaal beschikbaar om de pomp te repareren. Dan is er dus ook geen water voor de kinderen. Ook bij ziekenhuizen werken de pompen vaak niet. Of er is geen chloor om het water te zuiveren, de vuilverbrander werkt niet, ga zo maar door.”

Cordaid in actie voor Venezuela

In 2019 heeft Cordaid in Venezuela en buurland Colombia duizenden mensen geholpen met belangrijke basisvoorzieningen. Zo hebben we ervoor gezorgd dat bij belangrijke plaatsen als scholen, ziekenhuizen en bejaardentehuizen het water weer uit de kraan komt en het sanitair naar behoren werkt.
Daarnaast begeleidt Cordaid vluchtelingen tijdens hun zware en risicovolle tocht door ze wegwijs te maken op de plek van aankomst, ze te informeren over hun rechten en waar ze terecht kunnen voor gezondheidszorg en psychische ondersteuning.

“Daar bleek grote behoefte aan te zijn”, vertelt Borsboom. “Mensen hebben alles achter moeten laten en staan vervolgens op straat in een ander land. Ze hebben geen idee waar ze naartoe moeten. Overigens houden we ook rekening met de bevolking in Colombia die al deze vluchtelingen in hun dorpen opvangt. We organiseren sessies waarbij de vluchtelingen en de dorpelingen elkaar leren kennen en begrijpen, om zo spanningen te voorkomen.”

De toekomst van Venezuela

Helaas lijkt de noodtoestand in het Zuid-Amerikaanse land nog lang niet voorbij en heeft het volgens Borsboom nog een lange weg te gaan. “De verhoudingen in de economie zijn volkomen zoek. Toen ik er was, kostte een biertje van het meest ordinaire merk in de supermarkt 1 euro. Maar een gemiddeld maandsalaris was acht euro. Je kunt je voorstellen dat mensen die situatie niet meer trekken. Ze kunnen de meest basale dingen niet meer aanschaffen. Er moet dringend een ander economisch beleid komen. Het regime zal helaas niet snel veranderen, maar dingen moeten met de juiste kennis en expertise worden aangepakt, zodat het land weer opgebouwd kan worden.”