Sla het menu over en ga direct naar de content van deze pagina. Sla het menu over en ga direct naar zoeken.
Cordaid EN
Cordaid

Sla Klimaatalarm! Alleen samen keren we het tij

Op 14 maart slaat Nederland Klimaatalarm. Doe je ook mee? Eis een eerlijk en daadkrachtig klimaatbeleid. Dat vervuilers dwingt om te verduurzamen. En alles op alles zet om de aarde leefbaar te houden. Zodat mensen die het minst bijdragen aan klimaatontwrichting niet langer de grootste klappen krijgen.

Het moet echt anders. Want zonder verregaande inspanningen stevenen we af op een mondiale opwarming van 3 graden. In Bangladesh leggen ze grote mangrovebossen aan. Kijk, dat zet zoden aan de dijk. Maar wereldwijd trekken industrielanden nu al honderden miljarden te weinig uit voor de tijdige omschakeling naar fossielarme economieën en samenlevingen.

Nederland en de klimaatcrisis

In Nederland is het wachten op de échte klappen. Koortsig versterken we onze dijken, duinen en zeeweringen. De uitstoot in eigen land staat op de agenda. Iedereen heeft het erover. Maar intussen vergroten we als handelsnatie en handelaar in fossiele brandstoffen onze vieze vingerafdruk in de rest van de wereld.

Mede hierdoor raakt klimaatverandering mens en natuur op tal van plekken nu al vernietigend hard.

Wat doet Cordaid?

In landen waar Cordaid werkt nemen bodemuitputting, extreme droogte en wassend water alleen maar toe. Miljoenen mensen zoeken er naar manieren om dat geweld het hoofd te bieden.

De volgende korte wereldreis laat zien hoe wij hen daarbij helpen.

Bangladesh en Burkina Faso

Boeren in de verzilte kustgebieden van Bangladesh steunen we in het telen van zouttolerante gewassen. In het oprukkend woestijngebied van Burkina Faso planten we bomen en introduceren kooktoestellen waar minder brandhout voor nodig is. Dat zorgt voor minder erosie, rijkere grond, betere landbouw én de terugkeer van trekvogels.

Khadiza Begum (linksonder) is een boerin in Bangladesh. Zij doet mee met het project The Salt Solution, dat boeren helpt om te gaan met verzilting van de bodem.

Congo en Kenia

Ook in Oost-Congo planten we bomen en stimuleren we boslandbouw. Dat gaat bodemdegradatie tegen. En bomen bieden zaailingen en meer volgroeide gewassen goede bescherming tegen wind en overvloedige regen.

Droogte in Kenia. © Petterik Wiggers

 

Met rondtrekkende veehouders in Kenia strijden we tegen de droogte. Door droogteresistente grassoorten te telen. Zo kunnen ze weer hooi maken en hun vee te eten geven. Dat gaat niet alleen erosie tegen, het zorgt er ook voor dat veehouders minder snel uit pure noodzaak hun vee laten grazen op andermans akkers. Met alle gewelddadige conflicten van dien.

Filippijnen en Burundi

Eilanden in Palawan (Filippijnen) zijn extreem klimaatgevoelig. De zeespiegel stijgt, cyclonen razen er steeds heftiger en zeeën worden overbevist en raken uitgeput. Vissersfamilies zitten zonder werk en zonder inkomen. Hier promootten we het traditionele weven met bladeren van de pandan plant. Op een manier die duurzaam is én geld oplevert.

Ook op Burundese heuvels zien boeren droogte en overstromingen toenemen. Met hun traditionele landbouwtechnieken redden ze het niet langer. Nu zaaien en oogsten ze hun gewassen op een manier die beter beschermt tegen wateroverlast en hitte.

Jakarta, snelst zinkende stad van de wereld

In de sloppenwijken van het Indonesische Jakarta -de snelst zinkende stad van de wereld- heeft niemand droge voeten. Wateroverlast maakt woonwijken er tot open riolen. Aan veilig drinkwater en gezond voedsel is heel moeilijk te komen. Daarom hebben we er hard gewerkt aan urban farming. En met elektrolysetechnieken kunnen bewoners van regenwater nu drinkwater maken. Snel, veilig en goedkoop.

Tuinbouw in Marunda, Jakarta, vlakbij de haven.

Perspectief bieden of dweilen met de kraan open?

Deze reis rond de wereld is een greep uit wat we doen tegen klimaatgeweld. Is het dweilen met de kraan open? Zeker niet. Voor deze gemeenschappen en deze generatie is het steun die helpt om te overleven. En perspectief biedt op morgen.

Maar het is te weinig. Cordaid en andere maatschappelijke organisaties zijn roependen in een politieke woestijn. Van de miljarden klimaatsteun die de rijke (én meest vervuilende) landen toezegden in het Parijse Klimaatakkoord, blijken ontwikkelingslanden maar een fractie te krijgen. Overheden boeken bijvoorbeeld de bouw van nieuwe wegen in ontwikkelingslanden als klimaatsteun. Het is de wereld op z’n kop.

De industriële wereld moet alle zeilen bijzetten om de klimaatdoelen te halen, in eigen huis én daarbuiten. Anders wordt alles wat we doen – voor onszelf of voor een ander – wél dweilen met de kraan open.

Wat kun jij doen?

Multinationals, overheden, burgers, iederéén is aan zet.

Ook jij doet vast al een boel voor de ommezwaai naar een meer leefbare wereld, van plastic rapen tot minder vlees eten. Kende je het FairClimateFund van Cordaid? Daar kunnen bedrijven, organisaties en particulieren hun CO2-uitstoot berekenen én compenseren door te investeren in projecten in het Zuiden. Check zelf hoe je je eigen voetafdruk kunt verkleinen en tegelijk iets doet voor een ander!

Spoor ook de Nederlandse politiek aan om de mondiale klimaatcrisis en de eigen rol daarin eindelijk eens serieus te nemen. Teken voor een regeerakkoord dat mens en milieu centraal zet, met de zeventien duurzaamheidsdoelen van de VN (de SDG’s) als leidraad.

Klimaatalarm, zet je wekker op 14 maart!

En tot slot, waar we al mee begonnen: zet je wekker op 14 maart en doe mee met het Klimaatalarm. Dat kan online met klimaatalarm Live of coronaproof op een locatie in je buurt (wel vooraf registreren ivm corona!).

 

Eis een eerlijk en daadkrachtig klimaatbeleid. Eis dat vervuilers zélf betalen voor de schade die ze aanrichten. Eis dat Nederland iets doet aan de eigen vieze voetafdruk buiten de landsgrenzen. Eis klimaatgerechtigheid.

Want zoals paus Franciscus ons al meegaf in zijn groene encycliek Laudato Si’: het verpesten van de aarde raakt de minstbedeelden steevast het meest. In Nederland en in de rest van de wereld.