Sla het menu over en ga direct naar de content van deze pagina. Sla het menu over en ga direct naar zoeken.
Cordaid EN
Noodhulp

Verhalen uit Ground Zero Beiroet

Na de explosie in Beiroet zijn onze collega’s van Caritas Libanon direct aan de slag gegaan om hulp te verlenen. Tussen het uitdelen van water, voedsel en medicijnen door, spraken zij ook met de slachtoffers en met elkaar om ervaringen uit te wisselen. Lees de verhalen van overlevenden van een ongekende ramp.

Loren Khouri Hanna – vrijwilliger bij Caritas Libanon

“We hebben op straat geslapen om mensen te kunnen helpen. Als je niet meeleeft met de slachtoffers, kun je hun pijn nooit begrijpen.”

Loren heeft zich in januari 2020 aangesloten bij Caritas Libanon, de lokale partnerorganisatie van Cordaid. Na de verwoestende explosie in de haven van Beiroet, helpt ze slachtoffers met het uitdelen van voedsel. “We werken dag en nacht”, zegt Loren.

Caritas Libanon was als een van de eerste lokale organisaties direct ter plekke om de getroffenen bij te staan. “Veel inwoners van Beiroet zijn alles kwijtgeraakt. Behalve met voedsel, helpen we ook met medicijnen en onderdak.”

Loren vertelt dat ze dagelijks vele kilometers aflegt om bij de hulppost te komen. Haar moeder is ziek en door hulp te gaan verlenen neemt ze veel risico, zeker nu de covid-19-gevallen toenemen in Beiroet. “Het is zwaar, maar ik doe het graag. Op een dag zou ik zelf ook slachtoffer kunnen worden van een ramp.”

Inwoners van Beiroet, vrijwilligers en lokale hulporganisaties werken non-stop samen. Maar er is meer nodig. Veel mensen zijn alles kwijt en kunnen nauwelijks in hun levensonderhoud voorzien. “Ik hoop dat iedereen de hulp krijgt die ze nodig hebben. Ik ben heel erg dankbaar voor de buitenlandse hulpverleners. Zij laten ons weer geloven in de mensheid.”

Maher Metri – kapper en ondernemer

“We willen weer een veilige plek om te kunnen verblijven. Dat is een basisrecht.”

Enkele seconden na de explosie snelde Maher, die ongeveer 10 meter verderop werd geslingerd door de schokgolf, zijn kapperszaak weer binnen om te kijken wat er nog van over was. Hij was nog maar net een paar maanden open en de zeer aangeslagen Maher trof er slechts een grote hoop puin aan. Het zijn de resten van zijn verbrijzelde dromen.

Toen Maher enige tijd later ook zijn huis volledig verwoest terugvond, was de ellende echt compleet.

Hij vertelt dat het geluid van de explosie onmiddellijk herinneringen opriep aan de oorlog met Israël in juli 2006. Hij is nog steeds verbaasd dat hij de explosie heeft overleefd: “Godzijdank verliet ik het restaurant waar ik op dat moment was direct na de explosie om buiten te kijken wat er was gebeurd. Als ik binnen was gebleven, zou ik ongetwijfeld zijn gedood door al het rondvliegende puin.”

De 27-jarige Maher was zijn kapperszaak begonnen in een monumentaal pand in het centrum van Beiroet: “Ondanks het feit dat het land financieel en economisch moeilijke tijden doormaakt, ging het goed met mijn bedrijf. Maar wat nu? Ik ben alles kwijt.”

Maher heeft weinig hoop voor de wederopbouw van zijn huis en het herstarten van zijn bedrijf: “Door de inflatie en devaluatie van de Libanese munt, kunnen we niets beginnen. Mijn klanten, hebben ook geen geld om iets te doen. We zijn er kapot van.”

Tegen buitenlandse donateurs wil Maher zeggen: “We hebben uw bijdrage echt nodig. We stonden al op instorten, maar nu sterft ons land langzaam uit.”

Nour Metri – Scholier

“Onze regering helpt ons niet. Daarom zijn we zo dankbaar voor de steun die we krijgen uit het buitenland.”

Nour en haar familie hadden geluk. Ze waren niet thuis tijdens de explosie in Beiroet. Toen ze hoorden wat er was gebeurd, sloeg de angst toe.

Het huis van Nour is verwoest en de hele familie verblijft nu in de enige kamer waarvan de muren nog overeind staan. Soms valt er nog een stuk van het dak naar beneden. Nour en haar familie leven in vrees, niet alleen door het trauma van de explosie, maar ook door zorgen over straatgeweld en inbraken. “Alles wat we nodig hebben, is een veilige plek om te verblijven”, zegt Nour.

Theresia Sarkis – vrijwilliger bij Caritas Libanon

“We hebben veel steun nodig om de impact van deze schok het hoofd te kunnen bieden.”

Theresia doet al bijna zes jaar vrijwilligerswerk voor Caritas Libanon. Sinds de ramp in Beiroet, helpen Theresia en haar collega’s iedere dag – en de hele dag – slachtoffers van de explosie.

Caritas Libanon heeft twee tenten opgezet in het rampgebied. De jonge frontliners werken non-stop: ze verwijderen vuil en puin in rond de 75 huizen per dag, ze verstrekken voedsel, water, medicijnen en eerste hulp aan gewonden.

“Dagelijks komen er minstens 500 mensen bij onze tent”, vertelt Theresia. “Op dit moment is er vooral veel behoefte aan voedsel, water, medicijnen en bouwmaterialen. Maar mensen hebben ook geestelijke zorg nodig om hun trauma’s te verwerken.”

“Sommigen willen graag hulp bij de wederopbouw van hun woning. Deze diensten zullen we aanbieden in de tweede fase van onze hulpactie, als de ergste nood voorbij is. Wat we nu bieden, is tijdelijke opvang voor de slachtoffers van wie de huizen onbewoonbaar zijn geraakt.”

Theresia denkt dat de noden van de slachtoffers zo hoog zijn dat ze die niet kunnen oplossen zonder de steun van betrokken donateurs uit het buitenland: “We zullen erg dankbaar zijn voor elke vorm van steun die we van buiten Libanon krijgen. Zoals u weet, hebben we geen functionele overheid.”

 

 


Samen in actie voor Beiroet

Geef nu!