{"id":27537,"date":"2025-05-01T10:00:00","date_gmt":"2025-05-01T08:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/?post_type=cd_story&p=27537"},"modified":"2025-06-26T09:50:22","modified_gmt":"2025-06-26T07:50:22","slug":"traumazorg-veteraan-volodymyr-oekraine","status":"publish","type":"cd_story","link":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/verhalen\/traumazorg-veteraan-volodymyr-oekraine\/","title":{"rendered":"Zo vecht veteraan Volodymyr terug tegen zijn trauma"},"content":{"rendered":"\n

Na ernstige verwondingen aan het front keerde veteraan Volodymyr terug naar het westen van Oekra\u00efne. Niet als held, maar als gebroken man. Hij raakte verslaafd. En verloor alle hoop. Tot hij in het Nazareth Centrum van onze partner Caritas de nodige traumazorg kreeg. Daar begon zijn weg omhoog.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Oekra\u00efense oorlogsveteraan Volodymyr, zittend op een bank in het Nazareth Centrum in Drohobych.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u2018Ik heb 18 jaar gediend,\u2019 zegt Volodymyr zacht. Zijn armen zijn strak om zijn borst gevouwen, zijn blik is leeg. \u2018Daarvan vocht ik 13 jaar aan het front. Zelfs in Irak.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Zijn stem trilt en zijn handen beven terwijl hij vertelt over zijn recente ervaringen in Oost-Oekra\u00efne. \u2018Ik ben 4 keer gewond geraakt. De laatste keer was ik verlamd. In het ziekenhuis dacht ik: Kan ik nog wel verder leven? Ik wist het niet meer.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\u2018De artsen gaven me nog 2 weken\u2019<\/h2>\n\n\n\n

Als veteraan heeft hij meer meegemaakt dan de meeste mensen ooit zullen begrijpen. Maar wat hem uiteindelijk bijna fataal werd, gebeurde ver van het slagveld:<\/p>\n\n\n\n

\u2018Ik begon drugs te gebruiken. Ik werd ondraaglijk, hopeloos. Mijn zus bracht me naar het centrum van Caritas. Ze dacht: \u201cDaar kan hij tenminste in vrede sterven.\u201d Dat was haar laatste hoop voor mij. Ik kon nauwelijks spreken, alleen vloeken. Ook had ik een beroerte gehad. De artsen gaven me nog twee weken te leven.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Volodymyr en 2 andere veteranen die worstelen met een trauma en ondersteuning krijgen.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Extreme en fysieke PTSS<\/h2>\n\n\n\n

De symptomen van posttraumatische stressstoornis (PTSS) zijn vaak onzichtbaar. Bij Volodymyr zijn ze dat allerminst. De oorlog zit niet alleen in zijn hoofd. Hij zit in zijn spieren, in zijn ademhaling, in zijn hele lichaam. Dit is trauma in zijn meest extreme, fysieke vorm – vroeger \u2018shellshock\u2019 genoemd, een term die ontstond tijdens de Eerste Wereldoorlog.<\/p>\n\n\n\n

Voorzichtig denken aan de toekomst<\/h2>\n\n\n\n

In het centrum van Caritas gebeurde iets onverwachts. Niet plotseling, maar elke dag een klein beetje, begon Volodymyr weer mens te worden. In de besneeuwde bossen buiten Drohobych, vond hij steun.<\/p>\n\n\n\n

Volodymyr ziet nu zelfs weer een toekomst voor zich. \u2018Het is bijna niet te geloven, maar ik kan weer voetballen,\u2019 zegt hij voorzichtig. \u2018Ik kan ook weer praten en werken. En help nu ontheemde mensen in het centrum. Sommigen van hen zijn ook veteranen die worstelen met een verslaving.\u2019<\/p>\n\n\n\n\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t
\n\n\t\t
\n\n\t\t\t\t\t\t\t

Steun veteranen \u00e9n hun dierbaren<\/h2>\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Jouw bijdrage helpt oorlogsveteranen als Volodymyr \u00e9n hun dierbaren, bij het verwerken van trauma\u2019s en het terugvinden van houvast. Doneer vandaag nog. En draag bij aan hun revalidatie, traumazorg en psychische begeleiding.<\/p>\n\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t