{"id":42205,"date":"2025-09-05T13:23:00","date_gmt":"2025-09-05T11:23:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/?post_type=cd_story&p=42205"},"modified":"2025-10-22T16:35:02","modified_gmt":"2025-10-22T14:35:02","slug":"veilige-bevalling-esther-zimbabwe","status":"publish","type":"cd_story","link":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/verhalen\/veilige-bevalling-esther-zimbabwe\/","title":{"rendered":"Eindelijk een veilige bevalling voor Esther uit Zimbabwe"},"content":{"rendered":"\n

Esther uit Harare beviel op straat. Zonder geld, zonder medische hulp. Haar eerdere bevalling liep ook bijna fataal af, voor haar \u00e9n haar kindje. Nu is er hoop: dankzij het net herstarte voucherprogramma van Cordaid krijgt ze eindelijk de moederzorg die ze nodig heeft.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Zwangere Esther zit in de kliniek op een bed te wachten op haar zwangerschapscontrole. Foto: Frank van Lierde\/Cordaid<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

De 25-jarige Esther woont met haar twee zoontjes bij haar ouders in Hopley. Een sloppenwijk van Harare, de hoofdstad van Zimbabwe<\/a>. Daar wonen tienduizenden mensen zonder eigendomsrechten en vaak zonder toegang tot stromend water, riolering of elektriciteit.<\/p>\n\n\n\n

Hersenletsel door te late controle<\/h2>\n\n\n\n

Esthers eerste bevalling tekent haar leven. \u2018Te laat in de zwangerschap kon ik op controle. Toen de wee\u00ebn begonnen moest ik met spoed naar het ziekenhuis. Alles duurde te lang. Mijn zoontje, Joan, is door gebrek aan zuurstof met hersenletsel geboren.\u2019<\/p>\n\n\n\n

De constante zorg voor Joan weegt zwaar op Esther en haar partner. Wanneer haar man haar verlaat staat ze er alleen voor. \u2018Eigenlijk heb ik me vanaf mijn achttiende altijd alleen gevoeld.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Terug bij haar ouders leidt Esther een ge\u00efsoleerd bestaan. \u2018Ik zat in huis of in het ziekenhuis met een gehandicapt en ondervoed baby\u2019tje. Voor de rest kwam ik niet graag onder de mensen. Mijn zoontje keken ze maar gek aan. Mij ook.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Verloskundige Juliette geeft Esther een echo in de Hopley kliniek in Harare.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u2018Ik ben op straat bevallen\u2019<\/h2>\n\n\n\n

Een jaar, in 2019, later woont Esther toch weer samen met haar man. Ze raakt opnieuw zwanger. Het voucher-programma loopt op dat moment, maar kan niet iedereen helpen. Esther valt buiten de radar van de hulp. En geld voor een ziekenhuisbevalling heeft ze niet.<\/p>\n\n\n\n

Op een dag, na werk op het land, beginnen de wee\u00ebn. \u2018Ik ben op straat bevallen. Voorbijgangers schoten te hulp. Ze konden de navelstreng niet doorknippen en hebben mij en het kindje zo samen naar de kliniek gebracht.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Ze overleeft het, net als haar zoontje Mickael Junior. Maar de risico\u2019s waren levensbedreigend. Infecties, overmatig bloedverlies, een stuitligging, neonatale complicaties: het had fataal kunnen zijn.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
In de Hopley kliniek in Harare schrijven de verpleegkundige en Esther samen de bevindingen op van Esther eerste controle. Foto: Frank van Lierde\/Cordaid<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Opnieuw zwanger<\/h2>\n\n\n\n

Na die ingrijpende gebeurtenis trekt Esther, met haar twee zoontjes, voorgoed in bij haar ouders. \u2018Het ging niet meer. Mijn man mishandelde me, geregeld moest ik de politie bellen. En wat me misschien nog wel meer kwetste was zijn totale onverschilligheid naar Joan.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Tot overmaat van ramp blijkt Esther opnieuw zwanger. Ongewenst. \u2018Er was iets mis met mijn hormoonstaafje. Mijn eerste gedachte was: dit red ik niet nog een keer.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Voucherprogramma van Cordaid scheelt stress<\/h2>\n\n\n\n

Maar het loopt anders. Esther hoort van het nieuwe voucherprogramma van Cordaid<\/a>. \u2018Ik kan niet onder woorden brengen wat een opluchting dat is. Het is geweldig dat het programma er weer is. Hoe vaak heb ik daar niet om gebeden!\u2019<\/p>\n\n\n\n

Esther heeft nu toegang tot alle moeder- en kindzorg die nodig is, en krijgt ondersteuning bij gezinsplanning en eigen toekomstplannen.<\/p>\n\n\n\n

\u2018De enige opties die ik had waren onveilig: thuis bevallen, op straat, bij een traditionele vroedvrouw, of in de kerk. Nu weet ik dat ik en mijn kindje tot zes weken na de geboorte de zorg krijgen die nodig is. Dat scheelt zoveel stress!\u2019<\/p>\n\n\n\n

Wat haar extra hoop geeft, is dat het programma ook beroepstrainingen biedt. \u2018Ik wil later een eigen bedrijfje beginnen. Meer dan ooit wil ik op eigen benen staan.\u2019<\/p>\n\n\n\n\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t
\n\n\t\t
\n\n\t\t\t\t\t\t\t

Geen geld, wel zorg: doneer een voucher<\/h2>\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Net als Esther zijn er nog duizenden vrouwen in Zimbabwe die geen geld hebben voor een veilige bevalling. Al voor \u20ac20 kun jij een vrouw helpen. Doneer een Veilig Bevallen Voucher. En geef ze zorg voor, tijdens \u00e9n na hun bevalling.<\/p>\n\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t