{"id":42545,"date":"2025-09-05T13:20:53","date_gmt":"2025-09-05T11:20:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/?post_type=cd_story&p=42545"},"modified":"2026-09-07T16:30:38","modified_gmt":"2026-09-07T14:30:38","slug":"had-mijn-moeder-die-voucher-maar-gehad","status":"publish","type":"cd_story","link":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/verhalen\/had-mijn-moeder-die-voucher-maar-gehad\/","title":{"rendered":"\u2018Had mijn moeder die voucher maar gehad\u2019"},"content":{"rendered":"\n

Ethel groeit op in een sloppenwijk in Zimbabwe. Als tiener verliest ze haar moeder tijdens een tragische bevalling. Dat verandert haar leven voorgoed. Wanneer ze zelf moeder wordt, vreest ze dat de geschiedenis zich zal herhalen. Maar dankzij de Veilig Bevallen Voucher van Cordaid loopt haar verhaal anders af.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"Zimbabwaanse
Ethel is een van de moeders die moeder- kindzorg kreeg via een zorgvoucher van Cordaid in Zimbabwe. Foto: Frank van Lierde\/Cordaid<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ethel (20 jaar) woont in de sloppenwijk Hopley, aan de rand van Harare, de hoofdstad van Zimbabwe<\/a>. Ze is moeder van Tanatswa (1,5 jaar) en zorgt daarnaast voor haar twee zusjes van 7 en 5. \u2018Het leven hier is zwaar. We komen amper rond. Mijn man heeft geen vast werk. Hij doet klussen als hij iets kan vinden, meestal in de bouw.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Geen tijd en geld voor zwangerschapscontroles<\/h2>\n\n\n\n

Ethel verloor haar moeder op haar zeventiende. Haar moeder was toen 38 en zwanger. \u2018Mijn vader wilde het kindje niet. Ze maakten vaak ruzie en uiteindelijk is hij vertrokken naar Zuid-Afrika. We hebben nooit meer iets van hem gehoord.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Ethel\u2019s moeder bleef alleen achter met jonge dochters en zonder inkomen. \u2018Ze ging schoonmaken bij mensen, terwijl ik stopte met school om haar en mijn zusjes te helpen. Ik vond dat afschuwelijk. Mijn droom was om ingenieur te worden.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"In
Ethel zit samen met haar baby in de wachtkamer van de Hopley kliniek in Zimbabwe tussen de andere wachtende mensen. Foto: Frank van Lierde\/Cordaid<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ethel\u2019s moeder overlijdt tijdens bevalling<\/h2>\n\n\n\n

Toen de bevalling naderde, was er geen geld voor controles. En ook geen tijd, want haar moeder moest blijven werken. \u2018Ik ging met haar mee naar het ziekenhuis. Daar zagen ze al snel dat het kindje niet bewoog. We moesten met spoed naar het Central Hospital van Harare. Een ambulance konden we niet betalen, dus gingen we met een klein gammele taxibus. Een verpleegster gaf ons geld voor het vervoer.\u2019<\/p>\n\n\n\n

De wachttijd in het ziekenhuis was lang. \u2018Toen het uiteindelijk zover was, kreeg ze een spoedkeizersnede. Ik mocht er niet bij zijn.\u2019 Kort daarna kwam het nieuws: Ethels moeder \u00e9n het kindje waren overleden. \u2018Ik was in shock. Mijn moeder en ik waren zo close. We deelden alles met elkaar. En ineens stond ik er alleen voor. Mijn twee zusjes waren toen nog maar 4 en 2 jaar oud.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"Zimbabwaanse
Ethel (20 jaar) met haar baby Tanatswa (1,5 jaar). Foto: Frank van Lierde\/Cordaid<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Voucher voor een veilige bevalling<\/h2>\n\n\n\n

Om voor haar zusjes te kunnen zorgen, trouwde Ethel met haar vriend Alexander. \u2018We hielden van elkaar, maar het was nooit de bedoeling geweest om zo jong te trouwen.\u2019 In 2023 raakte ze zwanger.<\/p>\n\n\n\n

Gelukkig liep op dat moment het vorige voucherprogramma van Cordaid<\/a> nog net. \u2018De verpleegster die me destijds hielp met geld voor vervoer vertelde me erover. Ik kwam ervoor in aanmerking en kon me aanmelden in mijn zesde maand.\u2019 Met de voucher kreeg Ethel toegang tot alle noodzakelijke zorg: prenatale controles, begeleiding bij de bevalling, nazorg, vaccinaties.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Mijn bloeddruk, de groei van het kindje: alles werd goed in de gaten gehouden. Dat was zo geruststellend. Maar ik was ook bang. Ik dacht steeds aan mijn moeder. Wat als ik ook zou overlijden? Wie zou dan voor mijn zusjes zorgen?\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"Twee
Jonge moeders en deelnemers van het vorige voucherprogramma in Zimbabwe Ethel en Brenda met hun kleine kindjes. Foto: frank van Lierde\/Cordaid <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u2018Had mijn moeder die voucher maar gehad\u2019<\/h2>\n\n\n\n

Dankzij die ene voucher verliep de bevalling zonder complicaties. En zijn zowel Ethel als haar dochter nu gezond. \u2018De medische zorg die ik kreeg toen ik zwanger was en moest bevallen had ik anders nooit kunnen betalen. Had mijn moeder die voucher maar gehad. Dan zou ze nog in leven zijn.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\u2018Ik mis haar nog elke dag. Ze was een warm, lief persoon. Ze heeft me alles geleerd wat belangrijk is: geen foute keuzes maken, niet te vroeg trouwen, niet het leven leiden dat zij had. Dat van dat trouwen is niet echt gelukt,\u2019 voegt ze met een kleine glimlach toe. \u2018Maar ik wil weer naar school. Een diploma halen. Leren. Wie weet lukt dat.\u2019<\/p>\n\n\n\n\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t
\n\n\t\t
\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t

Geen geld, wel zorg: doneer een voucher<\/h2>\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Voor \u20ac20 geef jij een zwangere vrouw in de sloppenwijken van Zimbabwe een Veilig Bevallen Voucher. Daarmee krijgt ze medische hulp v\u00f3\u00f3r, tijdens \u00e9n na de bevalling. Geef jij moeders als Ethel en hun baby’s een eerlijke kans? <\/p>\n\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t