{"id":1491,"date":"2023-02-23T14:08:00","date_gmt":"2023-02-23T13:08:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/?p=1491"},"modified":"2023-10-31T11:49:22","modified_gmt":"2023-10-31T10:49:22","slug":"een-jaar-na-de-intensivering-van-de-oorlog-in-oekraine-onze-noodhulpexpert-maakt-de-balans-op","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/nieuws\/een-jaar-na-de-intensivering-van-de-oorlog-in-oekraine-onze-noodhulpexpert-maakt-de-balans-op\/","title":{"rendered":"Een jaar na de intensivering van de oorlog in Oekra\u00efne: onze noodhulpexpert maakt de balans op"},"content":{"rendered":"\n

Paul Borsboom is als noodhulpexpert nauw betrokken bij de hulpverlening van Cordaids zusterorganisaties in Oekra\u00efne. Drie weken lang heeft hij door het land gereisd en gezien hoe de medewerkers en vrijwilligers van het Caritas-netwerk zich een slag in de rondte werken om oorlogsslachtoffers te ondersteunen.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Een vrijwilliger van Caritas in Oekra\u00efne deelt voedsel uit. Beeld: Caritas Ukraine.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nu de grootschalig oorlog het tweede jaar in gaat, evalueren de hulpverleners hun inzet en bespreken zij welke activiteiten nog nodig zullen zijn de komende periode en hoe buitenlandse hulporganisaties, zoals Cordaid, daaraan kunnen bijdragen. Borsboom heeft de afgelopen weken tientallen Oekra\u00efense collega\u2019s ontmoet en vertelt over zijn ervaringen in dit even gebroken als nog altijd strijdlustig land.<\/p>\n\n\n\n

De situatie in Oekra\u00efne is nog steeds behoorlijk onvoorspelbaar en in sommige delen ook ronduit gevaarlijk. Hoe was het om daar rond te reizen?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018Toen we aankwamen in Drohobych, een stad in het relatief veilige westen, ging het luchtalarm af en moesten we meteen naar de schuilkelder. Dan word je met je neus op de feiten gedrukt. Ik dacht vooral: nu kunnen we dus ons werk niet doen, maar dat viel gelukkig mee. De schuilkelder fungeerde ook als de kantine van het kantoor van onze partnerorganisatie, dus we konden daar gewoon wat eten en intussen ook vergaderen met onze collega\u2019s. Verder richting het oosten zie je de gevolgen van de oorlog meer, maar we hebben onderweg geen problemen gehad.\u2019<\/p>\n\n\n\n\t

\n\t\t
\n\t
\n\t\t
\n\t\t\t

Dit kunnen onze collega\u2019s in principe nog wel een tijd volhouden, al merken we in de dagelijkse praktijk dat ze nog steeds veel te druk zijn. Maar of ze het ook aankunnen als de situatie nog heftiger wordt, dat weet ik niet.<\/p>\n\n\t\t<\/blockquote>\n\n\t\t\t<\/figure>\n<\/div>\n\t<\/div>\n\n\n\n

Kun je wat voorbeelden geven van de hulpactiviteiten die je hebt gezien tijdens je bezoek?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018In Drohobych hebben ze een heel gezondheidscentrum opgezet voor mensen die niet meer terecht kunnen in het reguliere zorgsysteem. Dat zijn meestal ontheemden, ouderen of mensen met een beperking. In Kmelnytsky in het midden van het land, en in Irpin, in de buurt van Kyiv, waren ze voedsel en hygi\u00ebneproducten aan het uitdelen, zoals door het hele land gebeurt. Ook zijn er op meerdere plekken gaarkeukens voor warme maaltijden, zoals we in Zhytomyr hebben gezien. De afstanden in Oekra\u00efne zijn enorm, dus het is moeilijk om alle plekken te bezoeken waar we activiteiten ondersteunen, maar ik heb er een aardig beeld van gekregen.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Bij een gezondheidscentrum in het westen van Oekra\u00efne trof Paul Borsboom een generator op zonne-energie aan die vorig jaar door Cordaid en partnerorganisaties was geleverd. Zo blijft het centrum voorzien van stroom, ook als de reguliere energielevering wegvalt. Bij gebrek aan zon, werkt de generator op diesel. Borsboom: \u2018Het is best bevredigend om het resultaat van eerdere inspanningen met eigen ogen te zien.\u2019 Beeld: Paul Borsboom\/Cordaid<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Voor welke uitdagingen staan de hulpverleners in Oekra\u00efne zoal? En hoe gaan ze daarmee om?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018Het geweld in het oosten van het land gaat maar door en er komen nog altijd veel ontheemden aan in de opvangcentra. Verder is het er ontzettend koud in de winter en dat zorgt voor allerlei problemen. Op de plekken waar we goederen uitdelen, vormen zich soms lange rijen waarbij mensen buiten staan en door de extreme temperaturen in gevaar komen. Daar is een handige oplossing voor gevonden: via een app kunnen mensen een tijdslot reserveren, zodat ze niet lang buiten hoeven te wachten.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Een infographic met de resultaten en activiteiten van het Caritas-netwerk in Oekra\u00efne in het afgelopen jaar.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Heb je enig idee hoe de Oekra\u00efners die we nu helpen er volgende jaar bij zullen zitten? Oftewel, is het mogelijk om te anticiperen op de nabije toekomst?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018Het is heel erg moeilijk om vooruit te kijken. Onze partners blijven steun vragen voor noodhulp en voor het organiseren van de gezondheidscentra. Het Oekra\u00efense zorgsysteem laat het toe dat die er komen. Naast de steun uit het buitenland, kunnen lokale organisaties hiervoor ook al subsidie aanvragen bij de overheid. Daaraan zie je dat er wordt nagedacht over hoe het verder moet. Wij kunnen dan een rol blijven spelen door mensen te steunen die de zorg niet kunnen betalen. Een ander belangrijk punt waar onze partners op wijzen is dat we mensen moeten helpen met werk, zodat ze straks zelf weer voor een inkomen kunnen zorgen.\u2019<\/p>\n\n\n\n\t

\n\t\t
\n\t
\n\t\t
\n\t\t\t

Het klinkt misschien raar, maar ook vrede kan bepaalde stress opleveren. Je moet een goede exit-strategie hebben. Dat kan nog een hele kluif zijn.<\/p>\n\n\t\t<\/blockquote>\n\n\t\t\t<\/figure>\n<\/div>\n\t<\/div>\n\n\n\n

Enkele weken na de invasie van vorig jaar kregen we al berichten van Caritas-collega\u2019s die het zwaar hadden. Dag en nacht waren zij in touw om mensen te helpen, terwijl ze zelf vaak ook waren getroffen door de oorlog. Hoe zijn zij er nu aan toe?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018Het is nog steeds zwaar voor ze, maar velen hebben zich inmiddels ook aan de omstandigheden aangepast. Mensen proberen op zichzelf te letten en wat vrije tijd te nemen in het weekend. Er is ook een soort van gewenning aan het optreden. De vrijwilligers en medewerkers in de opvangcentra hebben hun structuur en ritme gevonden. De vrijwilligersgroep dijt ook uit. Dit kunnen ze in principe nog wel een tijd volhouden, al merken we in de dagelijkse praktijk dat ze nog steeds veel te druk zijn. Maar of ze het ook aankunnen als de situatie nog heftiger wordt, dat weet ik niet.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Kijk ook naar deze video waarin Tetiana Stawnychy, hoofd van Caritas Oekra\u00efne, terugblikt om het afgelopen oorlogsjaar.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\n\n
\n\t
\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\"\"\n\t\t
\n\t\t