{"id":62092,"date":"2026-08-23T07:00:00","date_gmt":"2026-08-23T05:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/?p=62092"},"modified":"2026-08-20T09:44:46","modified_gmt":"2026-08-20T07:44:46","slug":"100-dagen-ebola-congo-uitbraak-groter-dan-ooit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.cordaid.org\/nl\/nieuws\/100-dagen-ebola-congo-uitbraak-groter-dan-ooit\/","title":{"rendered":"100 dagen ebola in Congo: waarom grootste uitbraak blijft groeien"},"content":{"rendered":"\n

Precies 100 dagen geleden maakte de Congolese overheid bekend dat er ebola in het land was. En in die 100 dagen is veel gebeurd. Want inmiddels is deze ebola-uitbraak uitgegroeid tot de grootste die Congo ooit heeft meegemaakt. Hoe kan dit? Waarom is vertrouwen n\u00fa echt van levensbelang? En wat doet Cordaid? Je leest het in dit artikel.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Grootste ebola-uitbraak van Congo<\/h2>\n\n\n\n

Op 15 mei 2026 werd de 17e ebola-uitbraak in de Democratische Republiek Congo (DRC)<\/a> officieel bekendgemaakt. Twee dagen later sloeg de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) alarm. En riep de uitbraak uit tot een internationale gezondheidsnoodsituatie.<\/p>\n\n\n\n

Nu, 100 dagen later, liegen de cijfers er niet om. Op 9 augustus waren er 4.381 bevestigde besmettingen en 2.011 mensen overleden. Dat betekent dat bijna de helft van de mensen bij wie de ziekte is vastgesteld, is overleden. Ituri blijft het epicentrum: bijna 86 procent van alle bevestigde besmettingen komt uit deze provincie.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Deze cijfers gaan alleen over de geteste gevallen. Maar veel mensen worden ziek en worden niet getest. Ook de doden niet.\u2019, legt Lisette van \u2019t Klooster (programmadirecteur in Congo) uit.<\/p>\n\n\n\n

Al met al is het een van de snelst groeiende uitbraken. En is het de op \u00e9\u00e9n na grootste ebola-uitbraak ooit geregistreerd, na die in West-Afrika van 2013 tot 2016. \u2018De laatste grote uitbraak in Congo heeft twee jaar geduurd, zegt Lisette. \u2018Dus dit gaat gewoon echt een hele lange adem zijn\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Extra zorgwekkend: veel mensen overlijden thuis<\/h2>\n\n\n\n

Een van de meest verontrustende cijfers komt uit Ituri. Zo vond eind juli 51,6 % van de sterfgevallen plaats buiten een ziekenhuis. \u2018Dat betekent dus dat die mensen gewoon thuis zijn. Die worden thuis verzorgd en die gaan thuis dood\u2019, zegt Lisette.<\/p>\n\n\n\n

Iemand met ebola<\/a> kan het virus via lichaamsvloeistoffen overdragen aan andere mensen. Ook na de dood. Wanneer een besmetting snel wordt herkend, kan een pati\u00ebnt in een ziekenhuis in isolatie en veilig worden verzorgd. Maar wanneer iemand thuis wordt verzorgd, zijn vaak familieleden, buren en andere verzorgers met die persoon in contact geweest. En dus besmet.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Het cijfer laat zien dat de transmissie echt nog lang niet verbroken is.\u2019, vult Lisette aan.<\/p>\n\n\n\n

Waarom gaan zieke mensen niet naar het ziekenhuis?<\/h2>\n\n\n\n

Op papier lijkt de oplossing eenvoudig: wie ziek wordt, moet zo snel mogelijk medische hulp krijgen. In de praktijk is dat in Oost-Congo lang niet altijd mogelijk. \u2018De afstanden zijn erg groot en er is een extreem tekort aan ambulances. Als je heel ziek bent en je moet 10 km lopen. Ja, dat gaat niet.\u2019, legt Lisette uit.<\/p>\n\n\n\n

Daar komt nog iets bij: veel mensen hebben weinig vertrouwen in de gezondheidszorg. Lisette vertelt: \u2018Het is een combinatie van angst en realiteit. Sommige mensen denken dat je in het ziekenhuis doodgaat. Maar het is niet alleen bijgeloof, want de zorg is vaak ook gewoon heel erg slecht.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\u2018Zo kunnen mensen met ebola door hevige diarree en overgeven veel vocht verliezen. Een infuus kan dan levensreddend zijn. Maar als dat er niet is, dan kan je wel naar een gezondheidscentrum komen, alleen kan er eigenlijk niks voor je gedaan worden. Thuis heb je dan meestal nog eten en drinken, iets wat vaak ook ontbreekt hier in de Health Centers.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ebola legt probleem van gezondheidszorg bloot<\/h2>\n\n\n\n

\u2018Het basisprobleem is dat het hele gezondheidssysteem gewoon niet functioneert\u2019, zegt Lisette. Zo krijgen zorgmedewerkers in Oost-Congo soms maandenlang geen salaris. Er zijn tekorten aan medicijnen, beschermende kleding en ander materiaal.<\/p>\n\n\n\n

Sommige zorgcentra hebben onvoldoende bedden of schoon water. In Noord-Kivu waren isolatiecentra eind juli zelfs voor 134 % bezet. Lisette: \u2018Dat betekent dat mensen geen bed hebben, of op de grond liggen.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Zorgverleners lopen daarbij zelf groot risico. De WHO meldde eind juli 151 bevestigde besmettingen onder zorgmedewerkers, van wie 44 waren overleden. Dat laat zien dat het nog altijd moeilijk is om besmettingen binnen gezondheidscentra te voorkomen.<\/p>\n\n\n\n

Buurland Oeganda laat zien dat ebola te stoppen is<\/h2>\n\n\n\n

Het verschil is goed zichtbaar aan de andere kant van de grens. In buurland Oeganda. Ook daar dook het virus op. Er werden twintig gevallen en twee sterfgevallen geregistreerd. Maar vanaf eind juni kwamen geen nieuwe gevallen meer bij.<\/p>\n\n\n\n

Volgens Lisette is dat verschil geen toeval: \u2018In Oeganda hebben ze w\u00e9l een werkend systeem. De overheid is daar w\u00e9l aanwezig. Daarom hebben ze de capaciteit om dat vrij goed in te dammen.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Dat is misschien een van de belangrijkste inzichten na 100 dagen ebola in Congo. Het virus zelf is gevaarlijk, maar de gevolgen worden voor een groot deel bepaald door de omstandigheden waarin het terechtkomt. ‘Als je enigszins een systeem hebt wat functioneert\u2019, zegt Lisette, \u2018dan hoeven mensen ook echt niet dood te gaan.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Ebola komt boven op honger, gebrek aan water en geweld<\/h2>\n\n\n\n

In Oost-Congo staat de ebolacrisis niet op zichzelf. Bijna 10 miljoen mensen in Ituri, Noord-Kivu en Zuid-Kivu hebben te maken met ernstige voedselonzekerheid. Ook schoon water is schaars. In Ituri heeft naar schatting slechts 8% van de bevolking toegang tot veilig water. Dat maakt zelfs zoiets basaals als regelmatig handen wassen ingewikkeld.<\/p>\n\n\n\n

En dan is er het geweld. Gewapende groepen zijn actief in delen van Ituri en Noord-Kivu. Aanvallen maken wegen onbegaanbaar en leggen hulpoperaties stil. Een aanval op de Muchanga-brug legde bijvoorbeeld activiteiten in Nyankunde stil, een van de gebieden waar Cordaid werkt.<\/p>\n\n\n\n

Voor de bestrijding van een virus heeft dat direct gevolgen. En zo versterken ziekte, armoede en onveiligheid elkaar.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/div>
<\/div>
<\/path><\/g><\/g><\/g><\/svg><\/div>
View this post on Instagram<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div><\/div>
<\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/div>
<\/div>
<\/div><\/div><\/a>

A post shared by Cordaid (@cordaid)<\/a><\/p><\/div><\/blockquote>\r\n