Na het uitbreken van een bloedig conflict in Soedan hebben duizenden Zuid-Soedanese vluchtelingen voor de tweede keer alles achter zich moeten laten. Vaak keren zij terug naar hun land van herkomst. Cordaid steunt deze zwaar getroffen groep met verschillende vormen van noodhulp. Bashir James leidt het project in Zuid-Soedan en praat ons bij over de situatie daar.

We spraken Bashir al eerder in mei dit jaar, toen dagelijks honderden Zuid-Soedanezen bij de grens aankwamen, op zoek naar een veilig bestaan. De voornaamste zorg van de hulpverleners was de vluchtelingen voorzien in de meest dringende levensbehoeften en ze helpen met het vervoer naar de dorpen en steden waar ze ooit vandaan zijn vertrokken.

Met de steun van vele donateurs heeft Cordaid de activiteiten in het grensgebied flink kunnen uitbreiden. “We hebben veel bereikt”, zegt Bashir. “In totaal hebben we 12.000 mensen kunnen helpen. We hebben een mobiele kliniek opgezet, waar we kinderen vaccineren en te eten geven. Ook hebben we voor tijdelijk onderdak gezorgd, een duurzaam watersysteem aangelegd en dekens en klamboes uitgedeeld.”

Enkele voorbeelden

Enkele voorbeelden van Cordaid’s steun aan vluchtelingen in Zuid-Soedan

• 1.000 huishoudens ontvingen dekens
• 2.000 huishoudens ontvingen wateremmers
• 800 huishoudens ontvingen financiële steun
• 1.000 huishoudens kregen voedsel voor twee maanden

Hoewel hij trots is op de resultaten, benadrukt Bashir ook de noodzaak van meer steun voor mensen die het geweld in verschillende delen van de onstabiele regio ontvluchten. “De media lijken minder aandacht te hebben voor de situatie in Soedan, maar dat betekent helaas niet dat die is verbeterd. Sinds eind augustus zijn bijna 250.000 mensen de grens overgestoken.

Ook zien we steeds meer vluchtelingen terugkeren uit Oeganda. Sinds de strengere LHBTQ-wetten daar hebben de grote, internationale donoren hun fondsen verlaagd. Dit leidt direct tot minder steun voor de vluchtelingen die in het land verblijven. Dit wordt een nieuwe crisis.”

Vervoer is cruciaal

De tijdelijke locaties aan de grens zijn bedoeld om de terugkeerders op te vangen en snel door te sturen naar de steden en dorpen om ze te herenigen met hun families. De realiteit is echter dat deze plaatsen steeds drukker en chaotischer worden. Volgens Bashir zijn er nu al onvoldoende waterpunten beschikbaar.

Bashir: “We werken ook veel aan het bevorderen van de hygiëne, want als goede sanitaire voorzieningen ontbreken, groeit het risico op de verspreiding van ernstige ziekten met de dag. Het regelen van vervoer blijft dan ook cruciaal. Hoe langer mensen in de opvanglocaties blijven, hoe erger het wordt.”

Naast conflicten en een vluchtelingencrisis heeft Zuid-Soedan ook regelmatig te maken met ernstige natuurrampen, zoals droogte en overstromingen. Gelukkig lijkt het erop dat Moeder Aarde de bevolking en de hulpverleners dit jaar wat rust gunt. “Er zijn gevallen van overstromingen, maar niet zo catastrofaal als vorig jaar. Misschien laat de natuur ons even op adem komen.”