Honger Zuid-Soedan in beeld

Zuid-Soedan lijdt onder de gevolgen van aanhoudende droogte en een vernietigend conflict. Honderdduizenden Zuid-Soedanezen dreigen het slachtoffer te worden van een hongersnood. Daarom hebben Nederlandse hulporganisaties (SHO) de krachten gebundeld en Giro555 opengesteld voor deze ramp van ongekende omvang.

Kijk hieronder naar foto’s en lees de verhalen uit het rampgebied.

(Foto: Ilvy Njiokiktjien) 

Angelo Sigin (85), gevlucht uit Beselia

“Ik ben mijn dorp Beselia ontvlucht en in het opvangkamp in Wau terechtgekomen. Elke dag voel ik me zieker. Ik heb reuma, maar de medicijnen die ik neem slaan niet aan. En mijn familie zorgt niet voor me, dus ik ben afhankelijk van hulp van anderen. Daarom wil ik hier blijven. In het opvangkamp is het veilig en krijg ik eten. Onlangs heb ik voedselbonnen gekregen van Cordaid en met de rijst, suiker, kookolie en andere spullen die ik daarvan heb gekocht, kan ik even vooruit. Ik heb het geluk dat Madeleine, een buurvrouw uit de tent hiernaast, voor me kookt. Zelf kan ik alleen nog maar liggen.”

(Foto: Ilvy Njiokiktjien)

De buurvrouw van Angelo Sigin is blind. Ze woont met een andere blinde vrouw in een tent in het opvangkamp waar ze net als Angelo en andere hulpbehoevenden ouderen extra zorg en bescherming krijgt.

(Foto: Ilvy Njiokiktjien) 

Bakhita Abol Akol (45), Salva Manyuat Ajaan (6), Wol Manyuat Ajaan (4), William Manyuat Ajaan (3), gevlucht uit Baggari

“We hadden een goed leven samen, mijn man, ik en onze kinderen. We waren boeren en hadden genoeg te eten. Alles veranderde door de burgeroorlog. Mijn man is op 1 januari 2016 gedood door gewapende mannen terwijl hij op ons land aan het werk was. Ik ben met de kinderen gevlucht naar Wau. Als weduwe met 7 kinderen heb ik het zwaar. Mijn twee oudste dochters zijn getrouwd, maar de 5 jongens zijn nog bij me. De drie jongsten wonen bij mij in het opvangkamp, maar voor mijn zoons van 16 en 18 vind ik het veiliger buiten het kamp, in het stadje. Ik zou willen dat we weer allemaal samen waren, in ons eigen dorp. Maar daar is het nog te gevaarlijk.”

 

Giro555

 

Het opvangkamp van de Verenigde Naties in Wau, Western Bahr-el-Gazal, Zuid-Soedan. (Foto: Ilvy Njiokiktjien) 

Cordaid hulpverlener Paul Borsboom in het opvangkamp van de Verenigde Naties in Wau, Western Bahr-el-Gazal, Zuid-Soedan. (Foto: Ilvy Njiokiktjien) 

(Foto: Ilvy Njiokiktjien)  

Laimona Khamis Mahmud, moeder van 4 kinderen (40)

“Ik ben met mijn kinderen hier naartoe gevlucht, maar niemand wil met mij een tent delen omdat ik epilepsie heb. Als ik een aanval krijg, is iedereen bang van me. Daarom wonen mijn kinderen en ik onder dit zeiltje. We hebben alleen nog wat uien en wat maïsmeel, maar over vier dagen is ook dat op…en dan?”

(Foto: Ilvy Njiokiktjien)  

Bewoners van het opvangkamp. Honderdduizenden Zuid-Soedanezen hebben alles achtergelaten, op de vlucht voor geweld. Daar komt nu het probleem van de ernstige voedseltekorten nog eens bovenop.

De geportretteerden krijgen hulp van Cordaid. Net als andere zeer kwetsbare mensen (alleenstaande ouderen, weduwen, gehandicapten) krijgen ze voedselbonnen (food vouchers) ter waarde van 7200 Zuid-Soedanese ponden (60 USD). Hiervoor kunnen ze naar eigen wens hoeveelheden, rijst, meel, suiker, bonen, kookolie en zeep kopen bij 3 lokale winkels. Hiermee kunnen ze ongeveer een maand vooruit.

Giro555

+ Plaats als eerste een reactie