‘Ik voel mij zo machteloos. Wat kan ik nog doen in deze wereld vol oorlog, angst en onzekerheid?’ 

Er is een uitspraak van Nick Cave – schrijver, singer-songwriter en rock icoon – die de laatste tijd vaak door m’n hoofd gaat. Hope is optimism with a broken heart. 

Dat gebroken hart voelen we allemaal. Er is geen dag dat ik het niet voel. Als burger die overspoeld wordt met nieuws vol ellende en leed. Als moeder van drie tieners die hun weg zoeken in een bange wereld. Ik voel het ook in mijn werk, in het zij aan zij blijven staan met gemeenschappen wereldwijd. 

In dat gebroken hart zit ook een gevoel van rouw. Om het zien afbrokkelen van een wereld gestoeld op de internationale rechtsorde. Op fatsoen, om dat belegen woord maar eens te gebruiken. 

Maar dat gebroken hart is ook een bron. Een bodem om op te bouwen. Dat zie ik velen doen. Ouderen en jongeren, vrouwen en mannen die zich uitspreken, zich verenigen en opstaan. Soms letterlijk in het puin van hun verwoeste dorpen en steden, vaak met gevaar voor eigen leven. Om gezondheidszorg te verbeteren, om de oogst te redden. Om zich niet neer te leggen bij wat er is of wat er dreigt te komen, maar te werken aan een menswaardig bestaan. Miljoenen mensen doen dat. In Gaza, Oekraïne, Zuid-Soedan, Afghanistan en zoveel andere plekken. Ook in Nederland.  

Zij slaan die brug van onmacht naar daadkracht. De wetenschap dat we die mensen de hand reiken, in woord en daad, geeft kracht en hoop, aan hen en aan mij.  Dat doet ook u, donateur in Nederland. U bent een onmisbare schakel in die wereld van verbondenheid. Dat gaat om veel meer dan uw financiële bijdrage. 

Is dat vechten tegen de bierkaai? Nee, solidariteit is wat de wereld leefbaar houdt. 
De enige tegenkracht voor de wet van de sterkste.  

Die tegenkracht zit ‘m heus niet alleen in grootse daden, grote projecten of ambities. Solidariteit is er zijn voor iemand anders. Met een woord, een blik, een gebaar. Met tijd, vertrouwen en liefde. Samen dragen is lichter tillen. 

Het is ook een bundeling van krachten, in medeleven, betrokkenheid en actie. Dat is in deze donkere tijd een bron van hoop en licht. Samen vormen we een groter fundament dan de wankele basis van angst en verdeeldheid zaaiende machthebbers. 

Wat kan ik doen? Wat kunnen we doen? Lief en zorgzaam zijn voor elkaar. Ver weg en dichtbij. Elkaar de hand reiken. Ik zag laatst een meisje van een jaar of tien in een drukke winkelstraat. Ze droeg een zwart T-shirt waarop stond Kindness is cool. Dat meisje heeft gelijk.