Verhalen

Ook na de Taliban-machtsovername bleef de Cordaid actief in Afghanistan. Lees hoe Javid steun kreeg bij het starten van zijn eenmanszaak.

Ine en Wim Donk doneren al jaren aan Cordaid. “We bezoeken regelmatig een bijeenkomst. Daar horen we hoe Cordaid werkt en welke resultaten worden bereikt. We waarderen de openheid en het feit dat Cordaid samen mét mensen werkt. Dat geeft vertrouwen.”  

Christopher uit Oeganda kreeg via het WeWork-project van Cordaid een nieuwe kans. Hij verruilde onzeker werk in de bouw voor een toekomst in de viskweek. Lees zijn verhaal.

Cordaid partnerorganisatie SchuldHulpMaatje is door heel Nederland actief met deskundige en betrokken vrijwilligers om mensen met schulden bij te staan. Carla van der Vlist, directeur van SchuldHulpMaatje vertelt. Lees meer hoe de oorlog ook mensen in Nederland met financiele problemen raakt.

Rosemary is opgegroeid in een traditionele Maasai-gemeenschap in het noorden van Kenia waar vrouwen economisch volledig afhankelijk waren van hun man. Ze woont er nog steeds en is nu een krachtige en respectabele vrouw die leiding geeft aan zes vrouwengroepen met een krekelkwekerij.  Leven met droogte en mislukte oogsten  Door grote droogte en woestijnsprinkhanenplagen kunnen […]

Met zes schoolgaande kinderen en een leven in een droog gebied in het noorden van Kenia zocht ze naar meer zekerheid. Via een krekelproject vond ze niet alleen extra inkomen, maar ook een duurzame oplossing voor voedselzekerheid en een sterkere toekomst voor haar gemeenschap. Lees het verhaal van Eunice Sation. 

In een tent op het terrein van de Al-Aqsa Universiteit woont Anis (66) met zijn vrouw en vier volwassen kinderen. Wat ooit een tijdelijk onderkomen leek, is hun dagelijkse realiteit geworden.

Nour (35), moeder van vijf kinderen – vier dochters en een zoon – komt uit een sterk gemarginaliseerd gebied in het oosten van Rafah. Sinds het begin van de crisis is haar leven volledig op zijn kop gezet. In alle haast moest ze haar huis verlaten, zonder tijd om iets mee te nemen.

Susan (29) en haar man wonen in een arme wijk in Harare, Zimbabwe. Samen verdienen ze nog geen dollar per dag met het verzamelen van plastic. Wanneer Susan zwanger wordt, zijn ze intens blij. Eindelijk groeit er nieuw leven. Maar hun hoop slaat om in verdriet.