Mases helpt mensen met schulden

Ik ben Maatje geworden toen mijn geloof een belangrijker rol in mijn leven ging spelen, vertelt Mases Marteros uit Almelo. Ik had een paar goede gesprekken en hoorde verhalen. Dat was mij voor de aanleiding om de Bijbel echt te gaan lezen. Het viel mij op dat er van je gevraagd wordt om je in te zetten voor anderen. Niet alleen voor mensen uit je eigen kring, maar ook voor vreemden.

Ik realiseerde me dat ik niets deed voor mensen die ik niet kende en ik ging eens Googlen op vrijwilligerswerk. Zo kwam ik bij SchuldHulpMaatje terecht. Dit vrijwilligerswerk past bij mijn vaardigheden, hier ben ik vanuit mijn financiële achtergrond goed in. Dat SchuldHulpMaatje uit de kerken komt, is voor mij erg belangrijk. Ook de Armeense kerk waar ik lid van ben, is aangesloten bij SchuldHulpMaatje in Almelo.

Coördinator in opleiding

Met een fulltime baan en een gezin heb ik weinig tijd over. In de afgelopen jaren heb ik daarom niet heel veel hulpvragers kunnen helpen, maar ik heb wel een paar ingewikkelde zaken kunnen doen. Dat ging dan om bijvoorbeeld belastingzaken of om mensen die het overzicht helemaal kwijt waren.
Sinds een paar maanden ben ik coördinator in opleiding. Door de coronamaatregelen moest de geplande training worden uitgesteld. Ik loop al een tijdje mee met de twee andere coördinatoren. Die hebben dringend versterking nodig, de Maatjes merkten ook wel dat de coördinatoren het te druk hebben. Ik ben gaan assisteren om de druk eraf te halen. Nu doe ik intakes en de Maatjesbijeenkomsten. Na mijn training gaan we alle taken verdelen, want een coördinator heeft een flink takenpakket.

Smoesjes

Het komt regelmatig voor dat het erg lastig is om contact te leggen met hulpvragers. Dat had ik niet verwacht. De mensen geven zelf aan dat ze geholpen willen worden, maar het is dan toch moeilijk om een afspraak te maken. En als je dan veel moeite hebt gedaan om een afspraak te maken, zijn ze niet thuis op de afgesproken tijd. Vaak krijg je dan smoesjes: ik had het te druk, ik moest met mijn vriendin mee naar het ziekenhuis en zulke dingen. Ik begrijp niet waarom mensen dat doen.

Iedereen heeft zijn eigen verhaal

Het is geweldig om te zien dat mensen weer overzicht hebben, en het vooruitzicht dat ze over bijvoorbeeld drie jaar van hun schulden af zijn. Ik houd altijd rekening met terugval. Veel mensen beginnen goed, maar zijn na drie maanden het overzicht weer kwijt. Dan hebben we even wat extra hulp nodig. Soms kom je daar te laat achter, omdat ze te lang volhouden dat het nog goed gaat. Soms moet je zelfs helemaal opnieuw beginnen. Dat frustreert me niet, nee. Ik vind het wel heel jammer. Ik wil laten zien dat ik er voor ze ben, maar dat pakken ze niet altijd op.

Ik leer elke casus weer wat bij. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Een van mijn hulpvragers is een jongeman, die arbeidsongeschikt is geraakt. Hij heeft geen schulden, maar van zijn uitkering kan hij nauwelijks rondkomen. Toen hij nog een baan had, heeft hij flink gespaard. In die goede tijd kocht hij een mooie auto, een speciale editie. Daar is hij zo trots op, dat hij die perse niet weg wil doen. Dat verbaasde mij wel een beetje. “Dit is het laatste wat ik heb,” zei hij tegen mij. “Dan rij ik wel wat minder of bespaar ik op andere dingen.” Hij is al zoveel kwijtgeraakt.

Dankbaarheid is een cadeau

De dankbaarheid als het uiteindelijk gelukt is, geeft heel veel voldoening. Mensen zijn zo blij en opgelucht. Dat is een heel groot cadeau.

Tekst met dank aan SchuldHulpMaatje